Top
  >    >  October

Ταξιδεύοντας συχνά, είναι αναμενόμενο να περνάω και αρκετό χρόνο σε διάφορα ξενοδοχεία  ανά τον κόσμο.  Άλλα οικονομικά, άλλα λίγο πιο τσιμπημένα, κάποια πιο ιδιαίτερα και κάποια άλλα πολύ απλά, ίσα για έναν ύπνο που λέμε και στο χωριό μου. Με τον καιρό όμως απέκτησα κάποιες προτιμήσεις. Έτσι, κάποια πράγματα μου έγιναν απαραίτητα αν θες για να μπορέσω να χαλαρώσω και να νιώσω σαν στο σπίτι μου. Και ας είμαι πολλές φορές χιλιόμετρα μακριά από αυτό.

Αστυπάλαια. Το νησί του Αιγαίου που ακροβατεί ανάμεσα σε δύο κόσμους. Είναι Δωδεκάνησα με ψυχή Κυκλάδων. Θα ακούσεις τους ντόπιους να την λένε Αστροπαλιά ή θα διαβάσεις κείμενα για αυτή που θα την αναφέρουν ως ‘’πεταλούδα του Αιγαίου’’. Όλα αυτά τα είχα διαβάσει κι εγώ. Τα ήξερα, πριν βρεθώ στο νησί. Αυτό που δεν ήξερα, είναι ότι η ενέργεια που έχει το μέρος θα σε πλημμυρίσει από την πρώτη τη στιγμή που θα κατέβεις από το πλοίο, από την πρώτη ‘’Καλημέρα, καλώς όρισες στην Αστυπάλαια’’ που θα σου πουν, από την πρώτη μπουκιά φαγητού φτιαγμένο με αγάπη και μεράκι που θα δοκιμάσεις. Με λίγα λόγια, η Αστυπάλαια είναι το μέρος που θα αγαπήσεις το δίχως άλλο χωρίς να χρειαστεί να σου κάνει κανένα τσαλίμι, χωρίς να χρειαστεί να σε δελεάσει με τίποτα παραπάνω από την αλήθεια της.

Χίος. Ένα νησί για το οποίο ξέρουμε τόσα πολλά. Το νησί της μαστίχας, το νησί όπου έγινε η μεγάλη σφαγή το 1822, το νησί που υποδέχτηκε πρόσφυγες 100 χρόνια μετά, το 1922, το νησί για το οποίο ζωγράφισε ο Ντελακρουρά. Γνωρίζουμε τόσα πολλά, παραμένει όμως ένας τόπος ανεξερεύνητος για τους περισσότερους από εμάς.