Top
  >  Carousel

2008. Πατρα.

Η σκέψη για Erasmus είναι έντονη. Η διαδικασία γνωστή. Γραφείο Erasmus. Ενημέρωση για τις πόλεις, αίτηση και γραφειοκρατικά, φύγαμε για μέρη μαγικά. Μπάρι και Άμστερνταμ. Οι πόλεις που μπορούσα από τη σχολή μου να κάνω Erasmus. Το ανίδεο ακόμα τότε Ειρηνάκι ονειρευόταν Βαρκελώνη, Ρώμη, Παρίσι. Σίγουρα όχι Μπάρι και σίγουρα όχι Άμστερνταμ. Το απέρριψε και έκατσε στην ταπεινή Πάτρα.

Αστυπάλαια. Το νησί του Αιγαίου που ακροβατεί ανάμεσα σε δύο κόσμους. Είναι Δωδεκάνησα με ψυχή Κυκλάδων. Θα ακούσεις τους ντόπιους να την λένε Αστροπαλιά ή θα διαβάσεις κείμενα για αυτή που θα την αναφέρουν ως ‘’πεταλούδα του Αιγαίου’’. Όλα αυτά τα είχα διαβάσει κι εγώ. Τα ήξερα, πριν βρεθώ στο νησί. Αυτό που δεν ήξερα, είναι ότι η ενέργεια που έχει το μέρος θα σε πλημμυρίσει από την πρώτη τη στιγμή που θα κατέβεις από το πλοίο, από την πρώτη ‘’Καλημέρα, καλώς όρισες στην Αστυπάλαια’’ που θα σου πουν, από την πρώτη μπουκιά φαγητού φτιαγμένο με αγάπη και μεράκι που θα δοκιμάσεις. Με λίγα λόγια, η Αστυπάλαια είναι το μέρος που θα αγαπήσεις το δίχως άλλο χωρίς να χρειαστεί να σου κάνει κανένα τσαλίμι, χωρίς να χρειαστεί να σε δελεάσει με τίποτα παραπάνω από την αλήθεια της.

Χίος. Ένα νησί για το οποίο ξέρουμε τόσα πολλά. Το νησί της μαστίχας, το νησί όπου έγινε η μεγάλη σφαγή το 1822, το νησί που υποδέχτηκε πρόσφυγες 100 χρόνια μετά, το 1922, το νησί για το οποίο ζωγράφισε ο Ντελακρουρά. Γνωρίζουμε τόσα πολλά, παραμένει όμως ένας τόπος ανεξερεύνητος για τους περισσότερους από εμάς.

Η σκανδιναβική χερσόνησος ήταν από χρόνια στο travel bucket list μου. Έτσι, όταν τον Μάρτιο μου δόθηκε η ευκαιρία να βρεθώ στην Σκανδιναβική πρωτεύουσα για 4 ημέρες φυσικά και την εκμεταλλεύτηκα. Πήγα, είδα, γύρισα και παρακάτω συγκέντρωσα όσα χρειάζεται να ξέρεις κάποιος που οργανώνει για πρώτη φορά την επίσκεψή του στη Σουηδία.